{"id":859,"date":"2016-10-09T06:55:03","date_gmt":"2016-10-09T06:55:03","guid":{"rendered":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/?page_id=859"},"modified":"2018-03-09T09:39:37","modified_gmt":"2018-03-09T09:39:37","slug":"onbezorgd-in-ongemakkelijke-jurk","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/onbezorgd-in-ongemakkelijke-jurk\/","title":{"rendered":"Pieter Kusters"},"content":{"rendered":"

Onbezorgd in ongemakkelijke jurk<\/strong><\/span><\/p>\n

Pieter Kusters (1958) is van oorsprong schilder en formuleert zijn kunstenaarschap als volgt: \u2018Het zelfportret is uitgangspunt, maar niet altijd het resultaat.\u2019 <\/strong><\/p>\n

\"kusters-p-neus\"

Zelfportret met neus – 1995, olieverf en keramiek op doek, 25 x 20 cm<\/p><\/div>\n

Kusters schildert, werkt ruimtelijk en maakt grafiek. De speelsheid waarmee hij al deze technieken vaak tot \u00e9\u00e9n kunstwerk combineert, verraadt een schijnbaar argeloze, bijna kinderlijke werkwijze. Dat maakt zijn werk ontwapenend en direct.<\/p>\n

Vermommingen<\/strong>
\nIn zijn getransformeerde, aardse wereld vol sensualiteit, erotiek en curieuze invallen doolt Kusters meestal zelf rond. Steevast duikt hij op, vermomd in diverse gedaanten. Dat kunnen dieren zijn, zoals een eland, een nijlpaard, een aap op een tak, een dolfijn of een vreemde vogel, die dan verdacht veel weg hebben van de kunstenaar. Ook beeldt hij zich vaak naakt af, met uitzondering van bijvoorbeeld \u00e9\u00e9n sok of een petje. Soms gaat het gezicht schuil achter een enorm uit de kluiten gewassen, keramische neus, die veel te groot is en klungelig met ijzerdraad aan een zelfportret vastzit. Niet ongewoon voor hem zijn de ongemakkelijke jurken waarmee hij zich uitdost of het (dames)ondergoed waarin zijn lijf is verpakt. In bevallige houding treedt hij pront de wereld tegemoet.<\/p>\n

\"een-zeer-vriendelijke-jachtpartij\"

Een zeer vriendelijke jachtpartij (2), 2012, 56×65 cm, olieverf\/linnen\/keramiek<\/p><\/div>\n

Tussen naakt en bloot<\/strong>
\nIn de kunstgeschiedenis zijn er door kunstenaars altijd veel zelfportretten gemaakt, deels uit studieoverwegingen of om een tijdsbeeld weer te geven. Minder vaak is de artiest echter zijn eigen naaktmodel. Er is onderscheid tussen naakt en bloot. Kledingstukken bepalen daarbij het verschil, omdat wij zonder kleding bloot en in natuurlijke staat zijn. Het naakt daarentegen is een pose. Naakten worden in de kunst meestal door anderen bekeken. Kunststudenten bestuderen het naakt als zij zich het menselijk lichaam eigen willen maken. Wij kennen allemaal de verleidelijke naakten, zoals Titiaans \u2018Venus van Urbino\u2019, of de onschuldige naakten die zich in een pastorale sc\u00e8ne onbespied wanen. Er zijn ook naakten in de kunst, die hero\u00efsch en onverschrokken heldendaden of zelfs wonderen verrichten.<\/p>\n

Loerend roofdier<\/strong>
\nBloot is de mens kwetsbaar. In bad of onder de douche ben je onbeschermd. Iedereen kent de iconische sc\u00e8ne van de badkamermoord in de film \u2018Psycho\u2019 van Alfred Hitchcock. Het schuldige slachtoffer heeft geld gestolen om zich bij haar geliefde te kunnen voegen. \u2019s Avonds in een motel is zij onder de douche volmaakt in haar onschuld. De jonge vrouw kan geen kant op als het gordijn open giert en zij met messteken wordt vermoord. De Engelse schilder Lucian Freud bestudeerde zijn modellen met nietsontziende scherpte en schilderde hen het liefst als naakte mensdieren. Een kat of een hond kan zich kroelend op de rug aan je overgeven. Voor Freud is dat een gegeven om zijn modellen, als een loerend roofdier, in soortgelijke poses te ontluisteren.<\/p>\n

Geen afstand<\/strong>
\nDaarbij vergeleken zijn wij bij Pieter Kusters in veilige handen. Bij hem is het verschil tussen naakt en bloot veel subtieler. Hiermee is niet gezegd dat het in zijn wereld nooit spookt of dat het er allemaal gladjes aan toe gaat. Wel nodigt hij ons uit om deel te nemen aan zijn uitzonderlijke exercities en bijzondere gedachtegangen. De attributen in zijn werk bieden daarbij enige bescherming tegen die blote momenten en zorgen ervoor dat zijn zelfnaakten benaderbaar blijven voor de toeschouwer. Afstand scheppen is geen optie. Het aardse spel van melancholie, verleiding, bevalligheid, erotiek en wonderlijke omstandigheden is in de voorstellingen een verdedigingsstrategie en vrijbrief ineen.<\/p>\n

\"zelfportret-als-josephine-baker2011oilcanvas125-cm-x-19-cm\"

Zelfportret als Josephine Baker – 2011, 12,5 x 19cm, olieverf\/linnen<\/p><\/div>\n

Bananenrokje<\/strong>
\nIn het kleine schilderij \u2018Zelfportret als Josephine Baker\u2019 zien wij een vrolijk figuurtje, dat onbekommerd danst. Hij heeft zich getooid in een bananenrokje dat ons meteen doet denken aan het bekende kledingstuk van de bekende burlesk-danseres. Bij haar bedekt het de heupen, maar Kusters is met zijn rokje z\u00f3 schaars gekleed dat wij een kort moment deelgenoot zijn van zijn intimiteit. De bananen zitten precies op de verkeerde plek, maar de danser voelt zich door ons niet betrapt. W\u00e8l zijn we getuige van een klein po\u00ebtisch priv\u00e9moment. Die po\u00ebzie in zijn werk maakt de kleine, menselijke formaten van zijn schilderijen en beelden adequaat en effectief, omdat het enerzijds de intimiteit bevordert en anderzijds de ongemakkelijkheid vergroot. De toeschouwer benadert het kunstwerk letterlijk op snuffelafstand om alles goed te kunnen bekijken. Daardoor komt de intimiteit voor beide partijen soms beschamend dichtbij.<\/p>\n

Ontwapenend en eigenwijs<\/strong>
\nNu begrijpen wij meteen waarom de schilder zichzelf vaak met \u00e9\u00e9n sok afbeeldt; eensokkig is ontroerender dan een tweesokkig. De gebeurtenis is nog niet voorbij en het spel is nog niet over. \u2018Kom maar dichterbij\u2026 Kom kijken,\u2019 lijkt de schilder te zeggen. \u2018Alles klopt, maar blijkt toch niet volmaakt geschilderd. Het is een beetje stug zelfs. Niet af. Het vlees in mijn schilderijen is mijn vlees. Het lichaam is altijd mijn lichaam en dat lichaam is onderdeel van mijn taal.\u2019 Het beroemde gedicht \u2018Marc groet ’s morgens de dingen\u2019 van Paul van Ostaijen dringt zich aan ons op als wij aan het open karakter van Kusters\u2019 kunst denken: Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem ploem ploem dag stoel naast de tafel dag brood op de tafel Ploem, ploem\u2026 Zo klinken ook de vleeskleurige spetters en verfklodders op de huid van zijn doeken. Pieter Kusters is in zijn werk zonder enige g\u00eane in zijn element en hij geeft zich lichtvoetig over aan de verleidingen die zijn pad kruisen. Hij speelt een ontwapenende en eigenwijze rol, maar het lot van de mens geeft hij daarmee keer op keer een bemoedigende draai.<\/p>\n

\"pk-no-1\"\u00a0 \u00a0\"pk-no-2\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Onbezorgd in ongemakkelijke jurk Pieter Kusters (1958) is van oorsprong schilder en formuleert zijn kunstenaarschap als volgt: \u2018Het zelfportret is uitgangspunt, maar niet altijd het resultaat.\u2019 Kusters schildert, werkt ruimtelijk en maakt grafiek. De speelsheid waarmee hij al deze technieken vaak tot \u00e9\u00e9n kunstwerk combineert, verraadt een schijnbaar argeloze, bijna kinderlijke werkwijze. Dat maakt zijn werk ontwapenend en direct. Vermommingen… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-859","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/859","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=859"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/859\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1599,"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/859\/revisions\/1599"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/ronaldruseler.nl\/wp-tekst\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=859"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}