George Moormann – De tuin van verlangen

Wildernis – Buitenplaats Beeckestijn, Velsen

Ik wilde de bloemen zijn die hij had geschilderd, maar aan mij wordt nooit wat gevraagd. Ik het acryl, ik de collage. Met schaterend haar, met kattenogen, deze laaiende vrouw, haar nagels naderen mij, haar klauwzeer, mijn jachtige huid, ik voel de sappen stromen. Laat hij het wildebeest, schepper van duizend planten zich vooral niet druk maken om hoeveel bloemen er uit zestig potten van 500 ML gaan. Een wildernis wordt nooit voor niets een wildernis.

Nooit was ik er geweest maar nu was ik er, omvat, doorploegd en in staat van begeerte, in hitte, in hars, in vouwen en in schicht. Hoe eelt op ziel drukt, een lang verloren wereld evoceert. De verkoper wacht de storm niet af en heeft het over een breed spectrum van pigmenteigenschappen, een uitstekende brilliance, een dekkracht ongekend maar ook schone kleuren en een egaal zijdeglanzend resultaat.

Maar ik, ik, ik juich. Van blinkende bergtop verdreven, groen wordt smaragd, een bloem te zijn, een vreemde.

Deze tekst is geschreven en uitgesproken door George Moormann ( dichter te Haarlem) in de zaal met het werk van Ronald Ruseler.

Anamorfose met:
Ronald Ruseler,  Jasper Hagenaar, Louise te Poele, Kate van Harreveld, Nynke Koster, Blondfabric/madebysoek
 van 23 oktober -1 januari 2017
samenstelling en organisatie: Bianca Vooges Buitenplaats Beeckestijn Rijksweg 134 • 1981 LD Velsen-Zuid

Beeckestijn

anamorfose-hdkopie

Haarlems Dagblad d.d. 27 okt. 2016 over de tentoonstelling Anamorfose – La Selva van Ronald Ruseler