Bij velen staat Harry Mulisch op de zwarte lijst. Je leest hem niet. Ik heb iemand gekend die vroeger in een soort Nescio-club zat. Als je positief reageerde op de vraag wat je vond van de boeken van Harry Mulisch mocht je geen lid worden. Van Harry Mulisch heb ik redelijk veel gelezen, maar de boeken die indruk maakten en waar ik veel aan gehad heb zijn:
- Voer voor psychologen (1956), autobiografisch
- Mijn getijdenboek (1975), autobiografisch fotoboek
- De aanslag (1982), roman
- De ontdekking van de hemel (1992), roman
- De procedure (1998), roman
- Siegfried (2001), roman
Verder de moeite waard:
- De hoorcolleges over Mulisch door Marita Mathijsen:
In zes hoorcolleges analyseert Mulisch-kenner Marita Mathijsen zijn oeuvre, vanaf de vroegste werken tot de laatste, inclusief de nog niet gepubliceerde werken uit de nalatenschap.
Het oeuvre van Harry Mulisch is complex en intrigerend. Hij is met recht een van de grote schrijvers. Die complexiteit staat de samenhang niet in de weg, en die samenhang sluit op zijn beurt weer niet de verrassing uit. Bepaalde thema’s keren terug, maar steeds in verschillende inkledingen. Er zijn vaste personages, maar de vermommingen wisselen zo dat het niet makkelijk is om het patroon erachter te ontdekken.
Vanaf zijn boekdebuut in 1952 tot zijn laatste roman in 2001 is zijn stijl sterk gewijzigd, maar de grote vragen die hij in zijn werk stelt, zijn dezelfde gebleven.
publicatie-29/06/2012 - Robbert Ammerlaan Zijn eigen land (2016)
een reis door de werkkamer van Harry Mulisch
